Шаблоны для Blogger.com

စိတ္ကူးတို႔၏ တစ္စုံတစ္ရာ

- Another Blogger Blog's


Posted by ေမၿမဳိ့သား on 8:03 AM in ဗဟုသုတ ေဆးစာမ်ား

Planet — တစ္ပတ္လွ်င္ ဥ(၃)လံုးမွ် ပံုမွန္စားျခင္းသည္ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးကို ဆီးႀကိတ္ကင္ဆာျဖင့္ ေသဆံုးရန္ ျဖစ္ႏိုင္ေျခ (၇၀)ရာခုိင္ႏႈန္းထိ ျမင့္တက္လာေစေၾကာင္း သိရသည္။ သုေတသီမ်ားက ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥမ်ားကို ပံုမွန္ စားသံုးမႈ ကာလရွည္ၾကာစြာ ျပဳလုပ္ျခင္းသည္ အမ်ိဳးသားမ်ားအတြက္ က်န္းမာေရးကို ဆိုးရြားစြာ ထိခိုက္ႏိုင္ေစမည္ဟု သတိေပးခဲ့သည္။ အပတ္စဥ္ ၾကက္ဥႏွင့္ ဘဲဥ (၂)လံုးႏွင့္ (၁)ျခမ္းမွ် ပံုမွန္ စားသံုးေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ သာမန္ထက္ ဆီးႀကိတ္ကင္ဆာ အျဖစ္ပိုမ်ားၿပီး ေသဆံုးေလ့ရွိေၾကာင္း ပညာရွင္မ်ားက ေျပာၾကားခဲ့သည္။


ထိုအေနအထားသည္ ေသေစေလာက္ေသာ ဆီးႀကိတ္ကင္ဆာ ျဖစ္ႏုိင္သည့္ အေနအထားအတြက္ (၈၁)ရာခိုင္ႏႈန္းထိ ျမင့္တက္ေစေၾကာင္းလည္း ဆိုသည္။ ေဘာ္စတြန္ရွိ ဟားဗက္ ျပည္သူ႔က်န္းမာေရးေက်ာင္းမွ ပညာရွင္မ်ားက အမ်ိဳးသား (၂၇၀၀၀)တို႔၏ ေနထိုင္စားေသာက္မႈ ဓေလ့စရိုက္မ်ားကို (၁၄)ႏွစ္ၾကာ အခ်ိန္ယူ ေလ့လာၿပီးေနာက္ ယခုရလဒ္ကို ေၾကညာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
ၾကက္ဥ၊ ဘဲဥမ်ားႏွင့္ ဆီးႀကိတ္ကင္ဆာ ျဖစ္ႏိုင္ေျခတို႔ ဆက္စပ္မႈကို သုေတသီမ်ားက ေျခရာခံႏုိင္ခဲ့ေသာ္လည္း အသားမ်ားမ်ား စားျခင္းေၾကာင့္ ဆီးႀကိတ္တြင္ ကင္ဆာႀကိတ္မ်ား ျဖစ္ေပၚႏိုင္ေျခ မေတြ႕ရဟု ဆုိသည္။ ဥမ်ားမ်ားစားေသာ အမ်ိဳးသားမ်ားသည္ ဆီးႀကိတ္ကင္ဆာေၾကာင့္ ေသဆံုးမႈ အမ်ားအျပားရွိခဲ့ေၾကာင္း ေဆးမွတ္တမ္းမ်ားက ညႊန္ျပလွ်က္ရွိသည္။
က်ေတာ္ အြန္လိုင္းမွာ ဖတ္မိသမွ်ကို Share လုပ္ေပးလိုက္ပါသည္.. thanx


http://yeenyoneyar.blogspot.com/
မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္ ။
Кухня (столовая)= မီးဖိုခန္း
Ложка =ဇြန္း
Вилка =ခက္ရင္း
Нож =ဓါး
Шпага =ဓါးရွည္
Тарелка =ပန္းကန္ျပား
Миска =ပန္းကန္လုံး
Блюдце =ပန္းကန္ျပားအေသးေလး(ေကာ္ဖီခြက္ေအာက္ခံ)
Стакан =ဖန္ခြက္
Кружка =မက္ခြက္(လက္ကုိင္ပါ)
Чашка(чаша)=ေရေႏြးပန္းကန္
Чайник =ေရေႏြးအိုး
Кастрюля=ဟင္းအုိး
Сковородка(сковорода)=ဒယ္ဘိုင္း(လက္ကိုင္ပါ)
Тряпка =လက္သုတ္၀တ္
Салфетка=တစ္ခ်ဴး(လက္သုတ္)
Лоскут =အ၀တ္စုတ္
Лоток (поднос)=လင္ဗန္း
Печь(плитка)=မီးဖို
Кран =ေရပိုက္ေခါင္း
Шланг =ေရပိုက္
Ведро =ေရပုံး(လက္ဆြဲပုံး)
Губки =ေဖာ့တုံး
Полка =စင္(shelf)
Холодильник =ေရခဲေသတၱာ
Тумбочка=ေၾကာင္အိမ္အပုေလး
Шкаф =ေၾကာင္အိမ္
Ящик =အံဆြဲ
Скатерть=စားပြဲခင္း
Стол =စားပြဲခုံ
Стул =ဖင္ထိုင္ခုံ
Кресло =လက္တင္ကုလားထုိင္
Скамья =ခုံရွည္
Половая щётка= တံျမက္စည္း
Совок =ေဂၚျပား
Веревка =ႀကိဳး
Штора =ခန္းစီး(လိုက္ကာ)
Окно =ျပတင္းေပါက္
Дверь =တံခါး
Весы =ခ်ိန္ခြင္
Мыльныца=ဆပ္ျပာခြက္
Мыло =ဆပ္ျပာ

လိုအပ္ရင္ သုံးလုိ႕ရေအာင္လို႕ သိသေလာက္ေလး တင္ေပးလို္က္ပါတယ္ ။ အသုံးလုိရင္ ယူဖတ္လိုက္ပါ ။ ယူသြားပါအုံး… အဆင္ေျပရင္ ေျပသလို ထပ္တင္ေပးပါအုံးမယ္ ။
ေရွးအခါက ဇနသႏၶအမည္ရွိေသာ မင္းတစ္ပါးသည္ ဗာရာဏသီျပည္ႀကီးကို မင္းက်င့္တရားႏွင့္အညီ စိုးစံအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ္မူ၏။ ထိုမင္းသည္ လစဥ္ လျပည့္ေန႔ေရာက္တိုင္း ဥပုသ္သီလ ေဆာက္တည္၏။ တိုင္းသူျပည္သားတို႔ကိုလည္း လစဥ္ တလလွ်င္ ႏွစ္ႀကိမ္ နန္းရင္ျပင္၌ စုရံုးေစ၍ ေနာင္တ ၁၀-မ်ိဳး မျဖစ္ၾကရေအာင္ ယခုအခါကပင္ မေမ့မေလ်ာ့ၾကပဲ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ား ျပဳလုပ္ၾကရန္ တိုက္တြန္းစကားေျပာၾကားဆံုးမေလ့ရွိ၏။

တိုင္းသူျပည္သားတို႔သည္လည္း မင္းႀကီး၏စကားကို လိုက္နာ၍ မေကာင္းမႈဟူသမွ် မျပဳလုပ္ၾကဘဲ ေကာင္းမႈကုသိုလ္မ်ားကိုသာ ျပဳလုပ္၍ ေနထိုင္ၾကသည္။ ထိုသို႔ ေနထိုင္ၾကသျဖင့္ ထိုမင္းလက္ထက္တြင္ အခ်ဳပ္ေထာင္မ်ားကို ဟင္းလင္းဖြင့္ထားရသည္။ အမႈအခင္းျဖစ္ပြားသူ မရွိေသာေၾကာင့္လည္း တရားရံုမ်ားကို ပိတ္ထားရသည္။အလွဴပြဲမ်ား စဥ္ဆက္မပ်က္ က်င္းပၾက၏။ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားကို မေမ့မေလ်ာ့ အားထုတ္ၾကေသာေၾကာင့္ ကြယ္လြန္ေသာအခါ၌လည္း နတ္ရြာသုဂတိသို႔ ေရာက္ၾကရကုန္၏။



ေနာင္တ၁၀-မ်ိဳးကား

၁။အခ်ိန္ရွိခိုက္ငယ္စဥ္ကပညာမသင္ခဲ့မိေလျခင္း။
၂။ဥစၥာပစၥည္းမစုေဆာင္းမိခဲ့ေလျခင္း။
၃။သူတပါး၏အခ်စ္ကိုဖ်က္ဆီးမိခဲ့ေလျခင္း။
၄။သူတပါး၏အသက္ကိုသတ္မိခဲ့ေလျခင္း။
၅။သူတပါးသားမယားကိုျပစ္မွားမိခဲ့ေလျခင္း။
၆။ဥစၥာပစၥည္းရွိလ်က္မလွဴမိခဲ့ေလျခင္း။
၇။ဆံုးမစကားကိုနားမေထာင္မိခဲ့ေလျခင္း။
၈။မိဘကိုမလုပ္ေကၽြးမိခဲ့ေလျခင္း
၉။ပညာရွိထံနည္းခံ၍ပညာမသင္ၾကားခဲ့မိေလျခင္း။
၁၀။ျမတ္ေသာအက်င့္ကိုမက်င့္မိခဲ့ေလျခင္းတို႔ျဖစ္သည္။

အကိုး။ဒြါဒသနိပါတ္၊ဇနသႏၶဇာတ္။

(ဉာဏ္လင္းေအာင္)
( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၁-ခု စက္တင္ဘာလ ) မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္ ။ ႏွစ္သစ္မွစလို႕ ေကာင္းမြန္ေသာ အလုပ္၊ ေကာင္းမြန္ေသာ စိတ္ ၊ ေကာင္းမြန္ေသာ အေတြးေတြေမြးနိုင္ၾကပါေစ ။ အလွဴဒါန မ်ားစြာ လွဴဒါန္းနိုင္ၾကပါေစ။ မိဘကို ျပဳစု လုပ္ေၾကြးနုိင္ေသာ သား၊သမီး ရတနာမ်ားျဖစ္ၾကပါေစလုိ႕ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းရင္း..... နွစ္သစ္ကို ႀကိဳဆိုလိုက္ပါတယ္။

ရွင္းသန္႕(17.04.2011 sunday)
မိသားစုထဲကလူေတြကို ဘယ္လို ေခၚတယ္ ဆုိတာေလး ေျပာျပခ်င္ပါတယ္ ။ သိၿပီးသားဆိုလဲ ပိုမွတ္မိသြားတာေပါ့ ။ နဲနဲေလာက္ ဖတ္လိုက္ပါအုံး….
Семья (семейство)
Отец =အေဖ
Мать =အေမ
Дедушка =အဘိုး
Бабушка =အဖြား
Дядя =ဦးေလး
Тётя =အေဒၚ၊ အန္တီ
Муж =လင္ ၊ေယာက်ၤား
Жена =မိန္းမ
Брат =အကို
Сестра=အမ
Сын =သား
Первенец =သားဦး(သမီးဦး)
Дочь =သမီး
Ребёнок =ကေလးေလး
Внук =ေျမး
Внучка =ေျမးမေလး
няня = သူနာျပဳ ၊ ကေလးထိန္း

Родители =မိဘမ်ား
Дети =ကေလးမ်ား
Мальчик =လူငယ္ေလး
Девочка =မိန္းမငယ္ေလး
Юноша(пацан)=လူငယ္
Парень =လူငယ္ (boy,guy)
Девушка =အပ်ိဳမရြယ္ မိန္းကေလး(girl)
Племянник =တူေလး
Племянника =တူမေလး
Двоюродный (брат ,...)=တစ္၀မ္းကြဲ အကို၊အမ၊…

Парнишка =လူပ်ိဳေပါက္စ
Холостой =လူပ်ိဳ
Одинокая =အပ်ိဳမ
Барышня =မိန္းမငယ္ေလး
Тёща =သမက္(mother-in-law)
Тесть =သမက္(father-in-law)
Зять =ေယာက္ဖ
Влисници =အမႊာပူး
Вдовец =မုဆိုးဖို
Вдова =မုဆိုးမ
Евнух =မိန္းမစိုး

Сирота =မိဘမဲ့
Жених =သတို႕သား
Женат =မိန္းမယူ
Замужем =ေယာက်္ားယူ
Свадьба ( женитьба, венчание )=မဂၤလာေဆာင္
ဒီေလာက္ပဲ သိပါတယ္ ။ သိသေလာက္ ေျပာျပေပးတာပါ ။ ဖတ္လုိက္လုိ႕ နဲနဲေလာက္ ရသြားတယ္္ဆိုရင္ပဲ ေက်နပ္ပါတယ္။ လိုအပ္ရင္ ကူးယူထားလိုက္ေပါ့ … အုိေက
ရွင္းသန္႕(16.03.2011)
Comments: (0)

စာမေရးျဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီဆုိေတာ့ ဒီေန႕ေတြ႕ႀကဳံခဲ့ရတဲ့ ကိုယ္ေတြ႕ေလးကိုပဲ တင္ျပလိုက္ပါ အုံးမယ္။ ဒီေန႕ ဆရာမေခၚလို႕ ေက်ာင္းကို တစ္ေယာက္တည္း သြားတယ္ ၊ တစ္ေယာက္တည္း  ျပန္လာတယ္။ ရာသီဥတုကေတာ့ သိပ္မေအးေတာ့ပါဘူး ။ ဒါေပမဲ့ ႏွင္းေတြ အရည္ေပ်ာ္ေတာ့ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ မေကာင္းဘူး ။ ဖိနပ္ေတြ ေဘာင္းဘီေတြ ေပတာေပါ့ ။ မိုးဖြဲေလးလဲ က်ေန ေသးတယ္။ ဒါက ဒီေန႕စ ႀကဳံရတာေလးကို စကားခင္းလိုက္တာပါ။ ဒီလိုနဲ႕ ေက်ာင္းေရာက္သြားတယ္၊ ဆရာမႀကီးနဲ႕  စာေတြ ေျပာၾက ၊ ေမးၾကေပါ့ ။ သိပ္ေတာ့မမ်ားပါဘူး နာရီ၀က္ေလာက္ပါပဲ ။ ထုိ႕ေနာက္ ဆရာမႀကီးကို နုတ္ဆက္ၿပီး ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။ မနက္က ဘာမွ မစားခဲ့တာရယ္ ၊ ရာသီဥတု ေၾကာင့္ရယ္လားမသိပါဘူး  လမ္းေလွ်ာက္ရင္းနဲ႕ပဲ ေခါင္းမူးသလိုလို ၊ ဇတ္ေၾကာေတြ တတ္သလုိလုိနဲ႕ သိပ္အဆင္မေျပေတာ့ဘူး ။ ဒါနဲ႕ ကားဂိတ္ကို အျမန္ေလး ေလွ်ာက္လာတယ္။ ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ ကား ၃ စီးေလာက္ေက်ာ္မွ လိုက္ျဖစ္တယ္၊ ရုံးဆင္းခ်ိန္ဆုိေတာ့ လူၾကပ္တာနဲ႕ မလုိက္ဘဲ ေနလုိက္တာပါ ။ ေနာက္ ၄ စီးေျမာက္ၾကေတာ့ အိမ္ျမန္ျမန္ေရာက္ခ်င္စိတ္နဲ႕ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ လိုက္ေတာ့မယ္ စိတ္ကူးၿပီး တတ္လိုက္ပါတယ္။


ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ ခုံတစ္ေနရာ လြတ္ေနတာနဲ႕ ၀င္ထုိင္လိုက္ပါတယ္။ ေခါင္းက မူးေနာက္ေနာက္ ျဖစ္ေနတာနဲ႕ အျပင္ကို ၾကည့္ၾကည့္ေပးေနပါတယ္။ သို႕ေသာ္ ရာသီဥတုကေအးေသးေတာ့ တံခါးေတြက မဖြင့္ေသးဘူးေလ ။ ေႏြဆုိရင္ေတာ့ တံခါးေလးေတြ ဖြင့္ထားေတာ့ အဆင္ေျပတယ္ ၊ ေလရတယ္ ။ ေနာက္ ၂ မွတ္တုိင္ေရာက္ေတာ့ ကားေပၚကို အထုပ္ ႏွစ္ထုပ္ လက္ကဆြဲၿပီး အသက္ ၆၀ေက်ာ္ရွိမည္ ထင္ရေသာ အဖြားအို တစ္ေယာက္ တတ္လာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အမႈမဲ့ အမွတ္မဲ့ပါဘဲ ။ ေနာက္မွတ္တုိင္  ေရာက္ေတာ့ လူေတြပိုတုိးလာတယ္ ၊ ကားက ပိုၾကပ္လာတယ္။ ခုံရထားတဲ့သူေတြကလဲ ေအးေဆးပါပဲ။ ဘယ္သူမွ မထေပးၾကဘူး ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ထေပး လိုက္ရမလား ၊ သူတို႕မ်ား ထေပးမလားနဲ႕ ေစာင့္ေန ေသးတယ္။ ဘယ္သူမွ ထေပးဟန္မေပၚတာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ ထေပးလိုက္ပါတယ္ ။
" အဖြား ၀င္ထိုင္ပါ " လို႕ ေျပာလိုက္တာနဲ႕ အဖြားအုိကလဲ ခ်က္ခ်င္း၀င္ထိုင္ၿပီး " ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ … က်န္းမာပါေစ … ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ" ဆုိၿပီးဆုေတြ ေပးေနပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ေခါင္းကမူးေနတာနဲ႕ ေက်းဇူးပါပဲ လို႕ေျပာၿပီး အေပၚက လက္ကိုင္တန္းကို ကိုင္ၿပီး ရပ္ေနပါတယ္။ လူေတြ ထပ္ထပ္တုိးလာတာနဲ႕ အဲဒီကၽြန္ေတာ္ ဖယ္ေပးလုိက္တဲ့ ခုံေနာက္ကို ေရာက္သြားပါတယ္။ မွန္နားေလးမွာ ရပ္ေနလုိက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာပဲ လက္တစ္လုံး နီးနီးေလာက္ဟေနတဲ့ မွန္နဲ႕တံခါးေဘာင္ ေနရာေလးကို မ်က္နွာက ေရာက္သြားေတာ့ ေလက မ်က္ႏွာကို ေ၀့တုိက္လိုက္တာ သတိထားမိတယ္။ ဒါနဲ႕ ေအာ္…ဒီေနရာက ေလရတာပဲဆုိၿပီး အဲနားေလးမွာပဲ ကပ္ၿပီးရပ္ေနပါေတာ့တယ္။ သိပ္မၾကာခင္ပဲ ေခါင္းမူးသလိုလို ျဖစ္ေနတာက သက္သာလာတယ္ ။ ပိုလန္းလာတယ္ ။ ၾကာလာေတာ့ သက္သာသြားတယ္ ။ ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ့္မွတ္တုိင္ေရာက္ေတာ့ ဆင္းလုိက္ပါတယ္ ။ အဖြားအုိကိုလဲ ႏုတ္ဆက္ခဲ့ပါေသးတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ေတြးမိလိုက္တာက ဒါ ေစတနာ့ အက်ိဳးေက်းဇူးျဖစ္မယ္လုိ႕ ေတြးမိလိုက္ပါတယ္ ။ကၽြန္ေတာ္ဟာ ခုဆုိရင္ လန္းလန္းဆန္းဆန္းျဖစ္ေနၿပီေလ။ ပုံမွန္လမ္းေလွ်ာက္လာရင္း ဒီေန႕ကိုယ္လုပ္ေပးခဲ့တဲ့ လုပ္ရပ္ေလးအတြက္ စိတ္ထဲမွာလဲ ေပ်ာ္သလိုလို ခံစားလာမိတယ္။ အျဖစ္ပ်က္ေလးကေတာ့ ဒါပါပဲ ။ ကၽြန္ေတာ္ေရးတတ္သလိုေလးနဲ႕  ၊ ကၽြန္ေတာ့္ ကိုယ္ေတြ႕ေလးကို  ေရးလိုက္တာပါ ။


ဖတ္လုိက္လုိ႕ တစ္ခုခုေလးရသြားတယ္ဆုိရင္ပဲ ေက်နပ္ပါတယ္။ ဆက္လွ်က္ေရးပါအုံးမယ္…..


ရွင္းသန္႕(15.03.2011) 



တစ္ႏွစ္တာက အခ်ိဳးခ်လိုက္လို႕လား ဒီအခ်ိန္မွာ ေျဖရမယ္လို႕ သတ္မွတ္လိုက္လို႕လား မသိပါ ၊ သို႕ေသာ္ မၾကာေသာ ရက္အနည္းငယ္တြင္ ႏွစ္၀က္စာေမးပြဲႀကီးနီးလုိ႕ပင္ လာပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ဆီမွာ ႏွစ္၀က္စာေမးပြဲဆိုတာ အေရးႀကီးပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က န၀မတန္း ေက်ာင္းသားေလးပါ။ ဒီစာေမးပြဲမွာ အဆင့္ေကာင္းတဲ့သူေတြ ၿမိဳ႕ကို ပညာရည္ခၽြန္အျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရၿပီး သြားေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ ေျဖဆိုရပါမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕စာသင္ေက်ာင္းေလးက ၿမိဳ႕နဲ႕၄မိုင္ေလာက္ အေ၀းမွာ တည္ရွိပါတယ္။ ရြာအလယ္တန္း ေက်ာင္းကို ၿမိဳ႕မွတြဲဘက္ အထက္တန္း ေက်ာင္းအျဖစ္ တြဲယူထားတဲ့ ေက်ာင္းေလး ျဖစ္ပါတယ္။ ရြာေပါင္းစုံက လာတတ္ၾကေတာ့ လူမ်ားပါတယ္။ ရြာေပါင္းစုံက လာဆုံၾကရပါတယ္ ။ 




ရြာေတြတိုင္းမွ အေတာ္ေတြ လာစုၾကပါတယ္၊ ပုံမွန္ေတြေကာ၊ ညံ့တာေတြေကာ ပါတာေပါ့။  ပညာရည္ခၽြန္ အေရြးခံရသူမ်ားကေတာ့ အလြယ္ေျပာမယ္ဆိုရင္ေတာ့ အတန္းထဲမွာ ထူးခၽြန္သူမ်ား (စာေတာ္သူမ်ား)ေပါ့ ။ ဘာသာစုံေျဖဆိုဖုိ႕ ေရြးခ်ယ္ခံရသူမ်ားရွိသလို၊ တစ္ဘာသာျခင္း ေျဖဆိုဖို႕ ေရြးခ်ယ္ခံရသူမ်ားလည္း ရွိပါတယ္။ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ၿမိဳ႕တတ္ၿပီး သြားျပိဳင္ ရတယ္ဆုိေတာ့ ဂုဏ္ယူစရာ၊ ၀မ္းသာစရာ တစ္နည္းအားျဖင့္ ၾကြားစရာလဲ ျဖစ္တာေပါ့ဗ်ာ ။ ရြာရဲ႕ အသိုင္း၀ိုင္းမွာေတာ့ လူေတာ္ေလးေတြေပါ့။ သြားမေျဖခင္ ၂ ပတ္ေလာက္မွာ ေရြးပါတယ္ ။ ေရြးၿပီးတာနဲ႕ ဘာေတြကို က်က္္ထား၊ ဘယ္ဟာက ေမးႏိုင္တယ္ ၊ ဒါကိုလဲ မလႊတ္နဲ႕ က်က္ထား ၊ ဖတ္ထားနဲ႕ သင္ၿပီးသမွ် အကုန္နီးပါးပါပဲ။ အဲဒီအတြက္ ေရြးခ်ယ္ခံရဖုိ႕ကို ေရွ႕ကစာေမးပြဲေတြ အမွတ္ေကာင္း ရပါမယ္။ ဒီအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ခု ေျဖဆိုမဲ့စာေမးပြဲမွာ အမွတ္ေကာင္းမွ ျဖစ္မယ္ ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္စာကို ႀကိဳးစားၿပီး ၾကည့္ေနပါတယ္ (က်က္ေနပါတယ္)။ ဒီလိုအခ်ိန္မ်ိဳးမွာမွ ကၽြန္ေတာ္ေနမေကာင္း ျဖစ္ပါေတာ့တယ္။ ေက်ာင္းသုံးရက္ ဖ်က္လိုက္ရပါတယ္။ ေက်ာင္းသုံးရက္ဖ်က္လုိက္ရတဲ့အတြက္ စာလဲေနာက္က်ၿပီ။ ျပန္ကူးရမယ္၊ ျပန္ရွင္းခုိင္းရမယ္ႏွင့္ စိတ္ေတြ မေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ဘဲ ျဖစ္ေနပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္း ကိုေနလင္းက စာအုပ္ေတြ ေပးငွားပါတယ္ အထူးသျဖင့္ သခ်ာၤေတြကို ရွင္းျပပါတယ္။ ဒီရက္အတြင္းသင္တာေတြက စာေမးပြဲေမးဖို႕ ေသခ်ာသေလာက္ေတြဆိုေတာ့ ပိုဂရုစိုက္ရပါတယ္။ သူလဲ စိတ္ရွည္ရွည္နဲ႕ ရွင္းျပေနပါေတာ့တယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အေလးနက္ထား နားေထာင္တဲ့အတြက္ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေျပသြားပါတယ္။



ေအာ္… ေျပာရအုံးမယ္၊ အတန္းထဲမွာ ကိုေနလင္းနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က သခ်ာၤမွာ အမွတ္အမ်ားဆုံး၊ အေတာ္ဆုံး ေတြေပါ့။ ခုလဲ သူနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ထဲက တစ္ေယာက္ေယာက္ သြားေျဖရမယ္ဆုိတာ ႀကိဳသိထား ၾကပါတယ္။ ကိုေနလင္းက သူ႕သခ်ာၤစာအုပ္ကို ကၽြန္ေတာ့္ကို ေပးလုိက္ပါတယ္။  စာေမးပြဲေျဖခါနီးရက္မွ ျပန္ယူမယ္၊ ကူးထားပါတဲ့။ ကၽြန္ေတာ္လဲ စာအုပ္ေလးယူလာၿပီး အိမ္ျပန္လာပါေတာ့တယ္။ ထိုည စာေတြကူးလုိက္၊ က်က္လိုက္နဲ႕ အလုပ္ရႈပ္ ေနပါတယ္။ ေျဖဖုိ႕လဲ ၇ ရက္သာလိုပါေတာ့တယ္။ ဒီအခ်ိန္မွာဘဲ ကၽြန္ေတာ္ အေတြးဆိုးမ်ား၊ မေကာင္းေသာအႀကံဆိုးမ်ား ေပၚလာပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ေတြး လိုက္မိတာက… „ ငါတစ္ျခားဘာသာေတြကလဲ က်က္ဖို႕ရက္ကလဲ နဲတယ္၊ တျခားလူေတြ အေရြးခံရမွာဘဲ ။ ငါ သခ်ာၤမွ အေရြးမခံရရင္ က်န္တာေတြက သိပ္မေသခ်ာေတာ့ဘူး။ သခ်ာၤေတာ့ ငါ အမ်ားဆုံးျဖစ္မွ ရမယ္။ ငါနဲ႕အတူျဖစ္ႏိုင္တာ ကလဲ ကိုေနလင္းတစ္ေယာက္ပဲ ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ ငါဘာလုပ္ရမလဲ။ သခ်ာၤမွ မပါရင္ ငါဒီႏွစ္ ပညာရည္ခၽြန္မေျဖရေတာ့ဘူး ၊ နွစ္၀က္မွာလဲ ဆု ရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူးနဲ႕… အိပ္လို႕မေပ်ာ္ႏိုင္ဘဲျဖစ္ေနတယ္။ ဟုတ္ၿပီ ငါ ကိုေနလင္းစာအုပ္ကို ျပန္မေပးဘဲ ထားလိုက္မယ္၊ ေပ်ာက္ေနတယ္ ၊ဘယ္နားထားမိလည္းမသိဘူး၊ ေတာင္းပန္ပါတယ္ ဘာညာနဲ႕ ငါ လုပ္လုိက္မယ္…” ဟူေသာ အေတြးဆိုးမ်ား၀င္လာပါေတာ့တယ္။ ဒီလိုနဲ႕ ေျဖဖို႕ ၂ ရက္အလိုမွာ စာအုပ္လာေတာင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ ႀကိဳေတြးထားတဲ့အတုိင္း စာအုပ္ေပ်ာက္ေနလုိ႕ ငါလဲ ရွာတာ ဘယ္လုိမွမေတြ႕ဘူး၊ စိတ္မေကာင္းပါဘူး ၊ ဘာညာနဲ႕ ေျပာလိုက္ရပါတယ္။ ကိုေနလင္းလဲ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေနမေကာင္းထားတဲ့ သူမို႕လား မသိပါဘူး ၊ ဘာမွ မေျပာဘဲ ျပန္ထြက္သြားပါေတာ့တယ္။ ကိုေနလင္း တစ္ေယာက္ ေျဖခါနီးအထိ ပုံေသနည္းတစ္ခု သိခ်င္လို႕ ၊ ဟိုဟာေလးေမ့ေနလို႕ ငါ့ကို ခနျပပါအုံး ဆိုၿပီး သူမ်ားဆီက စာအုပ္ငွားၾကည့္ေနရတယ္လို႕ ၾကားပါတယ္။  ဒီလိုနဲ႕ ေျဖလုိ႕အၿပီး အမွတ္မ်ား ေၾကျငာစဥ္မွာဘဲ ကၽြန္ေတာ္ထင္ထားတဲ့အတုိင္း ကၽြန္ေတာ္ အမ်ားဆုံးရပါတယ္။ အေရြးခံလုိက္ရပါတယ္ ။ သို႕ေသာ္ ကိုေနလင္းႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အမွတ္ ၂ မွတ္သာကြာပါတယ္။ အားလုံးကလဲ ေနမေကာငး္တာေတာင္ ေျဖႏိုင္တယ္ ဆိုၿပီး ၀မ္းသာစကားေျပာေပးၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လဲ ထိုအခ်ိန္မွာ ေပ်ာ္ေနပါတယ္။ ေက်ာင္းကအျပန္ လမ္းခရီးမွာ စက္ဘီးနင္းရင္ ကိုေနလင္းက မင္းေတာ္တယ္ကြာတဲ့… ကၽြန္ေတာ့္မွာ ေျပာစရာစကားမရွိဘဲ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ျဖစ္ေနပါတယ္။ ခနေနမွ သတိ၀င္လာၿပီး …မင္းလဲ ေတာ္ပါတယ္ကြာ မင္းရွင္းျပေကာင္းလုိ႕ ငါခုလိုရတာပါကြာ လို႕ ျပန္ေျပာလိုက္ရပါတယ္ ။ ထိုေန႕မွစလုိ႕ ကိုေနလင္း ကိုေတြ႕ရင္ ရွက္တဲ့စိတ္ေတြ ၀င္ေနပါေတာ့တယ္။
ေနာက္ရက္မွာဘဲ အခန္းတြင္း ဆုေပးပြဲႏွင့္ လူရည္ခၽြန္ ေရြးခ်ယ္ပြဲ လုပ္ပါတယ္။ အသီးသီး ဘာသာရပ္လုိက္ အမ်ားဆုံးရတဲ့လူမ်ား ဆုမ်ား ယူေနၾကပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အလည့္ေရာက္ေတာ့ ဆုယူရမွာကို ရွက္လာ ပါတယ္။ ကိုေနလင္းက ကၽြန္ေတာ့္ေဘးမွာ ထိုင္တာဆုိေတာ့ သူကို ေက်ာ္ျဖတ္ၿပီးမွ ဒီဆုကို ယူရမွာေလ။ သူ႕ကိုၾကည့္မိတဲ့အခါတုိင္း ရွက္မိတယ္။ သူက ျဖဴျဖဴစင္စင္နဲ႕ ၾကည့္လည္း ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ေတာ့ ခနဲ႕ေသာအၾကည့္၊ သို႕မဟုတ္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ရွက္ေစတဲ့ အၾကည့္လုိ႕ ခံစားမိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္အလည့္ေရာက္လာေတာ့ ဆုယူေနစဥ္ ကိုေနလင္းကို လည့္ၾကည့္မိတယ္ ကိုေနလင္းျပန္ၾကည့္တဲ့အၾကည့္က ကၽြန္ေတာ့္ကို… မင္းမရွက္ဘူးလားလုိ႕ ေျပာလိုက္သလိုပါပဲ…။ သူမ်ားေတြက ၿပဳံးၿပဳံးေလးနဲ႕ ဆုယူသြားၾကေပမဲ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာေတာ့ ရယ္မလိုလို ငိုမလိုလို(မဲ့တဲ့တဲ့) မဲ့ၿပံဳး နဲ႕ ဆုယူလုိက္ရပါေတာ့တယ္။ ဒီစာကိုဖတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းမ်ားေကာ ကၽြန္ေတာ့္လို မဲ့ၿပဳံးနဲ႕ ဆုယူဖူးၾကလား။ မယူဘူးရင္လည္း မယူမိပါေစနဲ႕ ။ ကၽြန္ေတာ္လဲ အဲဒီေနာက္ ဘယ္ေတာ့မွ မဲ့ၿပဳံးနဲ႕ရမဲ့ဆုမ်ိဳးကို မယူေတာ့ပါဘူး။ အသိေလးတစ္ခု ၀င္လာတာနဲ႕ ေရးျဖစ္လုိက္တာပါ။ ဘာလုပ္လုပ္ မိမိစိတ္ကို ျဖဴျဖဴေလးထားၿပီး သူမ်ားကို ပ်က္စီးေစလိုတဲ့ အေတြးေတြ ၊ လုပ္ရပ္ေတြ မရွိဘဲ ရပ္တည္ရတာ ဘယ္ေလာက္ လွပတဲ့ ဘ၀လဲ ၊ ဘယ္ေလာက္ ျဖဴစင္လဲ…။

စိတ္ထားေကာင္းေလးမ်ား ထားႏိုင္ၾကပါေစ။ မိမိမွာ သိရွိထားသည္မ်ားကိုလည္း ျပန္လည္ ေ၀မွ်ျခင္း၊ သင္ျပျခင္းျဖင့္လည္း ကုသုိလ္ထူး ကုသိုလ္ေကာင္းမ်ား ရယူႏိုင္ၾကပါေစ။




*ဖတ္လိုက္လို႕ တစ္ခုခုရသြားတယ္ဆုိရင္ဘဲ ၀မ္းသာမိပါတယ္။ သင္ခန္းစာ ေလးေပါ့ဗ်ာ…။

ရွင္းသန္႕(27.02.2011)

အထက္ပါ မဂၤလာပြဲျပင္ဆင္ျခင္းအလုပ္ကို ဘုန္းႀကီးမၾကြမီ ျပင္ဆင္ထားရပါသည္။ ဘုန္းႀကီး ၾကြလာျပီးပရိတ္နာသည့္ အခါမဂၤလာစားပြဲမွာ ဘုန္းၾကီးမ်ား ေရွ႕တြင္တည္ရွိ ေနရပါမည္။ ယင္းမဂၤလာစားပြဲ ေရွ႕တြင္သမီးရွင္က အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦး လက္၀ဲလက္ယာရံ၍ ထိုင္ရပါမည္။ ထိုအရံအမ်ိဳးသမီးႏွစ္ဦးမွာ သမီးရွင္ေမြးရက္ႏွင့္ ေန႕နံသင္႕ေတာ္သူမ်ားသာ ျဖစ္ရပါမည္။ေရွးဦးစြာ သီလခံယူျပီးလွ်င္ ပရိတ္ ႀကိဳးျဖင့္စည္း၀ိုင္းခ်ရပါသည္။


သမီးေစာင္႕ျခင္း

သမက္တက္သည္႕ေန႕နံနက္ကိုးနာရီခန္႕တြင္ သမီးရွင္ႏွင့္ ရင္းႏွီးေသာ မိတ္ေဆြမိန္းကေလးမ်ား ေဆြမ်ိဳးမ်ားကို ထမင္းေကြ်းေမြးၾကသည္။ သမီးရွင္မွာအလွပဆံုး ၀တ္စားျခယ္လွယ္ကာ ေန႕သင့္နံသင့္အပိ်ဳရံ ႏွစ္ေယာက္လက္ ၀ဲလက္ယာရံလ်က္ မဂၤလာေဆာင္မည့္ ေနရာတြင္ ထိုင္၍ဧည္႕ခံရသည္။


သမက္တက္ျခင္း

သမက္ရွင္ဘက္မွ သမီးရွင္ဘက္သို႕သြားၾကေသာအခါ သမက္ရွင္အေဖ၊ အဘိုးေဆြမ်ိဳးမ်ား အမိ်ဳးသားၾကီးမ်ားကေရွ႕မွ ဦးေဆာင္လာၾကျပီး အေမ၊အဘြားအမ်ိဳးသမီးၾကီးမ်ားကေနာက္
လိုက္ၾကရသည္။ ထို႕ေနာက္ အုပ္ထမ္းသူအညြန္႕အမိ်ုဳးသမီးမ်ားက တစ္ေယာက္ခ်င္း တန္းစီ၍ ေလွ်ာက္လာၾကရသည္။ အုပ္ထမ္းသူမ်ားမွာ မိန္းမေခ်ာမိန္းမလွေလးမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ေရွ႕ဆံုးမွအညြန္႕ပန္းအုပ္ကို သမက္ရွင္၏အစ္မ၊ သို႕မဟုတ္ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာထဲကထမ္းရသည္။ ေနာက္အုပ္မ်ားတြင္ မုန္႔အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ငွက္ေပ်ာသီးမ်ားထည့္ကာ ထမ္းလာၾကသည္။ အုပ္ထမ္း သူမ်ား အတြက္လက္ေဆာင္အျဖစ္ ပ၀ါပိုင္းမ်ားကို အုပ္မ်ားတြင္ ခ်ည္ေႏွာင္ထားရွိၾကသည္။ အုပ္မ်ားကို သမက္ရွင္ တက္ႏူိင္သည္႕အေလ်ာက္ ၇အုပ္၊ ၉အုပ္၊ ထားရွိၾကသည္။ အုပ္ထမ္းသူ မ်ား၏ေနာက္နားတြင္ သမက္ရွင္အဖြဲ႕ ပါလာၾကသည္။ သမက္ရွင္၏ဦးေသွ်ာင္ႏွင္႕ ေရစင္အိုးကို ေရွ႔ကသယ္ယူလာၾကျပီး သမက္ရွင္မွာ ေခါင္းေပါင္း၊ ေတာင္ရွည္ပုဆိုး၊ လည္ေတာင္အကၤ်ီ၊ ရင္ဖံုး တိုက္ပံုကို၀တ္ဆင္ကာ ဓားရွည္လြယ္သူ၊ ယပ္ရွည္ကိုင္ေဆာင္သူမ်ားျခံရံလ်က္ လိုက္ပါ လာပါသည္။ ၄င္းတို႕၏ေနာက္တြင္ သမက္ရွင္၏ အေပါင္းအေဖာ္မ်ားမွာ ေသတၱာႏွင့္ အိပ္ယာလိပ္တို႕ကို သယ္ေဆာင္လာျပီး ဗံု၊လင္ကြင္း၊ပုေလြ တီးမွဳတ္သူမ်ားႏွင့္ တေပ်ာ္တပါး လိုက္ပါလာၾကပါသည္။
သမီးရွင္အိမ္ေရာက္သည့္ အခါသမီးရွင္မိဘေဆြမ်ိဳးမ်ားက ဆီးၾကိဳ၍ ဧည္႕ခံရင္း ေနရာထိုင္ခင္း မ်ားေပးၾကသည္။ ေရွးဦးစြာ အညြန္႔အုပ္ထမ္းသူက အညြန္႔အုပ္ႏွင့္ အတူပန္းဆင္ေပးရန္ သမီးရွင္နားေနရာယူရသည္။ က်န္အုပ္မ်ားကို သမီးရွင္အိမ္မွလက္ခံယူ၍ ေနရာခ်ထားၾကသည္။ သမက္ရွင္ဘက္မွ သယ္ေဆာင္လာေသာ မဂၤလာေရစင္အိုးကိုလည္း မဂၤလာစားပြဲေပၚတြင္ သမီးရွင္၏ေရစင္အိုးႏွင့္ အတူထားရွိရသည္။ အညြန္႔အုပ္ထမ္း လာသူက သမက္ရွင္၏ အစ္မေဆြမ်ိဳးမ်ားက သမီးရွင္ကိုပန္းဆင္ေပးရသည္။ အညြန္႕အုပ္တြင္ရာသီအလိုက္ ပန္းမ်ားပါလာၾကသည္။
ဥပမာ-ႏွင္းပန္း(ႏွင္းကဲ႕သို႕ေအးေစရန္)၊ ႏွင္းဆီပန္း (ႏွင္း၏အဆီအႏွစ္ကဲ႕သို႕ေအးခ်မ္းေစရန္) သဇင္ပန္း(သန္႕စင္ရန္)၊ အခ်စ္တစ္ရာပန္း (အခ်စ္တစ္ရာတိုင္ၾကာေစရန္) *(အ၀ါေရာင္ကုလား မဂၤလာပန္း) စံပန္းကံုးစံရရန္ ပန္းမ်ားပန္းကံုးမ်ားကို တစ္စံုစီအညြန္႕အုပ္ တြင္ထည္႔လာရသည္။ ပန္းဆင္ေပးသူက ပန္းမ်ားကို တစ္စံုစီ ငါးစံုဆင္ျမန္းေပးရသည္။ ဆံထံုးထဲတြင္လဲ ပန္းကံုးမ်ားထည္႔၍ ပန္းေပးရသည္။ ထို႕ေနာက္သမီးရွင္ကို ဦးေသွ်ာင္ေဆာင္းေပးျပီး မ်က္ႏွာကိုဖံုးအုပ္ထားရသည္။ သမီးရွင္ကိုပန္းဆင္ၿပီးေနာက္ သမက္ရွင္ကို အိမ္ထဲသို႕၀င္ေစသည္။ အ၀င္တြင္သမီးရွင္၏ ညီမအပ်ိဳက ေျခေဆး၍ ေငြေတာင္းခံသည္။ လူပ်ိဳရံမ်ားက ေစ်းဆစ္ၾကျခင္းျဖင္႕အေခ်အတင္ ေျပာဆိုၾကသည္။ လူပ်ိဳရံ၊အပ်ိဳရံမ်ားတေစ့တေစာင္းေျပာဆိုၾကသျဖင့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းေသာ အခ်ိန္ ျဖစ္ေပသည္။ အိမ္ေပၚေရာက္ေသာအခါ သမက္ရွင္ကို ေရတစ္ခြက္တိုက္ရသည္။
ထို႕ေနာက္ သမက္ရွင္ကို သမီးရွင္၏ညာဘက္တြင္ ေနရာယူေစျပီးဦးေသွ်ာင္ေဆာင္းေပးရသည္။ ထိမ္းေပးသူမ်ားက မဂၤလာစားပြဲေပၚရွိ မဂၤလာထမင္းပြဲကိုလည္းေကာင္း၊ ေရစင္အိုးမ်ား ကိုလည္းေကာင္း  ၇ပတ္၊ ၉ပတ္ ပတ္ထားေသာ ပရိတ္ခ်ည္မွ်င္ကြင္းမ်ားျဖင့္ တစ္မ်ိဳးတစ္စံုစီက်စီ ရစ္ပတ္ေပးရသည္။ ထို႕ေနာက္ေမာင္ႏွံအစံုအပါအ၀င္၊ မဂၤလာစားပြဲ၊ အိပ္ရာလိပ္၊ ေသတၱာမ်ား အားလံုးကိုပရိတ္ခ်ည္မွ်င္ျဖင့္ ရစ္ပတ္ေပးရသည္။ ထို႕ေနာက္သမတ္ရွင္၏ ညာလက္ႏွင့္သမီးရွင္
၏ညာလက္ကိုေပါင္း၍ ခ်ည္မွ်င္မ်ားျဖင့္ရစ္ပတ္ေပးရသည္။ လက္ထပ္ေပးသည့္ အမ်ိဳးသမီးၾကီးမ်ားက ေမာင္ႏွံစံုကိုေအာင္သေျပခက္ျဖင့္ ေရစင္အိုးႏွစ္စံုမွ ေပါင္းစပ္ထားေသာ ေရစင္မ်ား ပက္ဖ်န္းကာ ဆုေတာင္းေမတၱာပို႕ေပးၾကသည္။ဆက္လက္၍သမတ္ရွင္ႏွင္႕သမီးရွင္လက္မ်ားကိုေပါင္းျပီးေရစင္မ်ားသြန္း

ေလာင္းၾကပါသည္။ သမီးရွင္လက္ကို ေအာက္တြင္ထားျပီး သမက္ရွင္လက္ကိုအေပၚမွထား ၾကသည္။ အခ်ိဳ႕မွာသမက္ရွင္လက္ကို ေအာက္ကလွန္ထားျပီး သမီးရွင္လက္ကို အေပၚက ေမွာက္ထားသည္။ အဓိပၸါယ္မွာ သမက္ရွင္က သမီးရွင္ကိုညာလက္ျဖင့္ ေတာင္းျခင္းကို သမီးရွင္ကညာလက္ျဖင့္ လက္ခံျခင္း၊ သမက္ရွင္က သမီးရွင္ကိုတစ္သက္လံုး ေစာင့္ေရွာက္ေထာက္ပ့ံ တာ၀န္ယူသြားမည္ ဟူေသာသေဘာကိုေဆာင္ပါသည္။

မိဘမ်ားကိုကန္ေတာ့ျခင္း

သမီးရွင္ေရွ႕တြင္ သမက္ရွင္ဖခင္၊ သမက္ရွင္ေရွ႕တြင္သမီးရွင္ဖခင္တို႕က ေနရာယူရပါသည္။
သမီးရွင္သမက္ရွင္တို႕က ဖခင္ႏွစ္ဦးရံုလာေသာတဘက္ျဖဴထဲသို႕ ထမင္းခုႏွစ္ဆုပ္ တစ္ျပိဳင္တည္း ထည့္ေပးျခင္း၊ မိခင္မ်ားအားလည္း ထမင္းထမင္းခုႏွစ္ဆုပ္ တစ္ျပိဳင္တည္းထည့္ေပးျခင္းသည္ မိဘႏွစ္ပါးကိုကန္ေတာ့ျခင္းသေဘာျဖစ္သည္။

လက္ဆံုစားျခင္း

မိဘမ်ားကိုကန္ေတာ့ၿပီးေနာက္ ေမာင္ႏွံစံုက မဂၤလာထမင္းကို ခုႏွစ္ဆုပ္စီလက္ဆံုစားၾကသည္။ စားေသာက္ျပီးေငြဖလားတြင္အတူလက္ေဆးၾကရသည္။

လက္ဖြဲ႕ျခင္း

ထမင္းလက္ဆံုစားျပီးေနာက္ မိဘေဆြမ်ိဳး မိတ္ေဆြမ်ားက သမီးရွင္သမက္ရွင္ေရွ႕ရွိ ေငြဖလား ႏွစ္ခုထဲသို႕လက္ဖြဲ႕ေငြမ်ားထည္႕ၾကပါသည္။လက္ဖြဲ႕ခံျပီး ေသာဖလားကို္ သမက္ရွင္က သမီးရွင္ကို အပ္ရသည္။သမီးရွင္ကကန္႕ေတာ႕၍လက္ခံယူရပါသည္။

ေသွ်ာင္ခ်ေသွ်ာင္တင္

သမက္ရွင္က မိမိဦးေသွ်ာင္ကိုခြ်တ္၍ စားပြဲေပၚတင္ထားျပီးလွ်င္ သမီးသွ်င္၏ ဦးေသွ်ာင္ကို ခြ်တ္ယူကာ မိမိ၏ဦးေသွ်ာင္ကိုေဆာင္းေပးရသည္။ ေသွ်ာင္တင္ေသွ်ာင္ခ် ျပဳလုပ္စဥ္ သမီးရွင္က သမက္ရွင္ကိုရွိခိုးေနရပါသည္။ ေသွ်ာင္တင္ေသွ်ာင္ခ်အျဖစ္ သမက္ရွင္ကသမီးရွင္ကို ေငြလက္ဖြဲ႕ သျဖင္႔သမီးရွင္ကန္ေတာ႕ျပီးလက္ခံရယူရသည္။ မဂၤလာအခမ္းအနားပြဲအျပီးတြင္ ထြက္ခြာခြင့္ရရန္ သမက္ရွင္က သမီးရွင္ဘက္မွ အပ်ိဳရံလူပ်ိုရံတို႕က ေရႊႀကိဳးတား၍ ႀကိဳးတားခေပးရသည္။ ေနာက္ဆံုး ခန္း၀င္ခေပးေဆာင္ရသည္။



အိမ္ျပန္လည္ျခင္း

သမက္တက္ျပီး ၇ရက္ေန႕တြင္ သမီးရွင္သမက္ရွင္တို႕သည္ သမက္ရွင္၏မိဘအိမ္သို႕နံနက္မွစ၍ လည္ၾကရသည္။ သမက္ရွင္၏မိဘ၊ ဘိုးဘြားမ်ားကို သမီးရွင္သမက္ရွင္တို႕က ကန္ေတာ႕ရသည္။ ညေနစာစားၿပီးမွျပန္ၾကသည္။ သည္လိုႏွင္႔ပင္ ၾကင္စဦးဇနီးေမာင္ႏွံတို႕သည္အိုးအိမ္တည္ေဆာက္ကာ တလင္တမယားစနစ္ျဖင့္ေနထိုင္ၾကေတာ့သည္။
ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႕သည္ မဂၤလာပြဲကို ၀ါတြင္းႏွင္႕ျပာသိုလမ်ားတြင္ ေရွာင္ေလ့ရွိျပီး တေပါင္း၊ တန္ခူးလ မ်ားတြင္အမ်ားဆံုးက်င္းပျပဳလုပ္ၾကသည္။ ျပာသိုလတြင္မဂၤလာေဆာင္က အိမ္ေထာင္စီးပြားေရးမျဖစ္ မြဲျပာက်တတ္သည္ဟုယူဆၾကသည္။ ရခိုင္ဓေလ႕ထံုးတမ္းစဥ္လာအရ မဂၤလာပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ လိုက္နာရမည့္ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားစြာရွွိေလသည္။ ထိုခ်မွတ္ထားေသာ စည္းကမ္းခ်က္မ်ားကိုအတိ အက်ျပဳလုပ္ၾကသျဖင့္ လက္ထပ္ပြဲသည္ ပကာသနမဖက္ အရိုးခံသက္သက္ျဖင့္ ေရွးရိုးရာမပ်က္ ခ်စ္စရာ၊ျမတ္ႏိုးစရာ အသြင္မ်ားေဆာင္ေနပါသည္။ ရခိုင္လူမ်ိဳးတို႕၏ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ဓေလ့၊ တစ္မူထူးျခားေသာ မဂၤလာအယူအဆမ်ားျဖင့္ ျပည္႕လွ်ံေနေၾကာင္းေတြ႕ရပါသည္။





ရခိုင္မွာ ဘုရားေပါင္း သိန္း ၊ သန္းရွိဆိုတဲ့ ေတးသြားလိုပါပဲ ရခိုင္မွာ ေရွးေဟာင္းဘုရားေပါင္းမ်ားစြာကို လာေရာက္ဖူးေမွ်ာ္ဖုိ႕ ဖိတ္ေခၚပါတယ္ ။ ရခိုင္သဇင္ေလးေတြကိုလဲ အနီးကပ္ ျမင္ရတာေပါ့ ။ ရခိုင္ကို လာလည္ဖို႕ ဖိတ္ေခၚရင္း ...ရပ္နားလိုက္ပါတယ္ ။

 ကၽြန္ေတာ္ဖတ္တာကေတာ့ အင္တာနက္ထဲကပါ ။ အဲဒီစာေတြေအာက္မွာပါတဲ့ က်မ္းကိုးမ်ားကို ေဖာ္ျပလိုက္ပါတယ္ ။
က်မ္းကိုးကားစာအုပ္မ်ား -သားခ်င္းတို႕အေၾကာင္းတေစ႕တေစာင္း (ေမာင္ေအာင္မြန္)
-ျပည္ေထာင္စုသားတို႕၏ရိုးရာလက္ထပ္မဂၤလာပြဲဓေလ႕မ်ား(တကၠသိုလ္သွ်င္သီရိ)
- ျမတ္ပန္းသဇင္ရခိုင္အမ်ိဳးသမီးအသင္း(ရန္ကုန္)၂၀၀၇ ထုတ္  


 
ရွင္းသန္႕(24.02.2010)